W listopadzie zeszłego roku ukazała się w Polsce pierwsza część Tańca ze smokami, piątego tomu bestsellerowego cyklu Pieśni Lodu i Ognia George’a R. R. Martina. Decyzja podzielenia powieści na dwie połowy była zrozumiała z wydawniczego i czytelniczego punktu widzenia (w końcu niewygodnie by było czytać pojedynczy tom liczący sobie prawie 1400 stron), ale także dość kontrowersyjna – w pierwszej części Tańca nie ma żadnej pointy, a urwane zakończenia wątków wywołują mocne poczucie niedosytu. W dodatku druga połowa książki trafiła w ręce czytelników, spragnionych dalszych losów swoich ulubionych bohaterów, dopiero po kolejnych trzech miesiącach. Czy na finalną część Tańca ze smokami warto było czekać? Uważam, że tak.
Oto i ona. Mona Lisa Turbo. 
Graf Zero to druga powieść w dorobku Williama Gibsona i jednocześnie druga część znakomitej Trylogii Ciągu, którą otwiera książka wręcz kultowa – 
Świt demonów otwiera nową, mroczna trylogię autorstwa Williama Hussey'a Łowca czarownic. Książka przeznaczona jest raczej dla nastolatków, szczególnie takich, którzy cenią komiksy i opowieści grozy oraz lubią motyw "bycia wybranym". 
Nie będę wypierał się tego, że 
Kolory sztandarów to nagrodzona Zajdlem w 1996 r. powieść T. Kołodziejczaka z gatunku science - fiction. Po czternastu latach ukazała się w reedycji. Akcja Kolorów..., główną miarą, rozgrywa się na Gladiusie - planecie potomków wolnych kolonistów, która jako jedna z nielicznych zachowała niezależność i nie podporządkowała się imperialistycznemu Dominium Solarnemu. Gladius jednak padł ofiarą ataku korgardów - obcej cywilizacji o dalece bardziej rozwiniętej technologii niż gladiańska czy nawet, uważana za nowoczesną, solarna.
W wojnie z królem orków Obouldem osiągnięto impas. Krasnoludy w Mithrilowej Hali, wraz ze sprzymierzeńcami, przygotowują się jednak do starcia, które prawdopodobnie nastąpi w pierwszych dniach wiosny. Tymczasem jednego z największych bohaterów – mrocznego elfa Drizzta Do’Urdena – nachodzą wątpliwości. Czy ostrożne posunięcia króla orków nie świadczą o chęci zaniechania wojny i założenia państwa, które nie opierałoby swojej polityki na podboju i grabieży? Czy to możliwe, aby pokojowe nastawienie zwyciężyło z instynktem, który od zawsze pchał orków do wojaczki? Mimo że Drizzt bardzo chciałby w to wierzyć, doświadczenie mówi mu, że tak się nie stanie, szczególnie iż na powierzchnię wyłania się klan Karuk – najokrutniejszy i najpodlejszy gatunek orków. Skrzyżowane z ogrami potwory szybko zaczynają wprowadzać chaos zarówno w szeregach elfich sprzymierzeńców krasnoludów, jak i w swoich własnych.
Oto kolejne spotkanie z niepokorną Cat w drugiej odsłonie cyklu Nocna Łowczyni. 
Przyznam się bez bicia – nie jestem admiratorem współczesnej literatury grozy. Jasne, czytało się Kinga, Mastertona, Koontza i innych, ale jakoś zawsze przyjemniej obcowało mi się z dziadkami pokroju Poego czy Lovecrafta. Może to kwestia klimatu, szlachetnej patyny, lekko grafomańskiego stylu lub staromodnych rozwiązań fabularnych z wampiryzmem i koszmarnymi snami na czele? Diabli wiedzą. 
W pół drogi do grobu otwiera cykl Nocna Łowczyni skierowany przede wszystkim do miłośników dzieci nocy siedemnaście plus – a to za sprawą śmiałych lecz estetycznych scen seksualnych bogato występujących w powieści. Twoje konto
Aktywność
Ewa Masłowska dodał/a nowy komentarz w artykule Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego 2012
22 godzin temu
Monika dodał/a nowy komentarz w artykule Konkurs z Władysławem Jagiełłą... i jego żoną!
1 dzień temu
MaG dodał/a nowy komentarz w artykule "Łowcy Diuny", B. Herbert, K. J. Anderson - recenzja
7 dni temu
Edith dodał/a nowy komentarz w artykule Podoba Ci się kampania "Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!"? Zagłosuj na nią!
19 dni temu
Magda Goetz dodał/a nowy komentarz w artykule Podoba Ci się kampania "Nie czytasz? Nie idę z Tobą do łóżka!"? Zagłosuj na nią!
19 dni temu
Współpraca
